به گزارش کلینیک روح درمانی،مرحوم آیت الله صالحی مازندرانی در سفارش های اخلاقی خود به مهربانی با خانواده تاکید داشتند و می فرمودند:برخی درون خانه، بدخلقی‌هایی می‌کنند که به خدا پناه می‌بریم. فضای خانه را جهنم می‌کنند.

بعضی از افراد، مطالبی را از مسایل خانوادگی برایم نقل کردند، والله گریه کردم؛ این بندگان خدا (زن و بچه‌ها) پناه و قدرت دفاع ندارند، آن زن قدرت دفاع ندارد. با چه مجوزی انسان فضای خانه را به شکل جهنم در می‌آورد؟!!

به خانه «مسکن» گفته‌اند. مسکن از ریشه سکون است، «لتسکنوا الیها» (روم/۲۱). به خانه، «منزل» نمی‌گویند، زیرا منزل معمولاً‌ به جاهایی می‌گویند که آدم در مسیر،‌ چند ساعتی در آن‌جا می‌ماند. اما به جایی که محل سکونت همیشگی است، مسکن می‌گویند، مسکن از سکون است، یعنی جایی که آدم در آن‌جا آرامش خاطر پیدا می‌کند، جایی که فضایش باید سکون و آرامش داشته باشد. به‌گونه‌ای که جاذبه داشته باشد، اگر بخواهیم با این گرفتاری‌ها، فضای داخل منزل را هم به شکل جهنم در بیاوریم، جواب خدا و پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را در قیامت چه طور می‌خواهیم بدهیم؟

این را به شما توصیه می‌کنم: بر شماست که نسبت به اولاد و عائله، خیلی مهربان باشید، هیچ وقت غلظت و شدتی درون خانه نداشته باشید، که آن‌جا مسکن و سنگری است که بچه‌ها در آن مانده‌اند تا از بلیات و آفات و حوادث و گرفتاری‌ها مصون بمانند. اگر آن سنگر هم به‌صورت جهنم در بیاید، پس سنگرشان کجاست و به چه کسی پناه ببرند؟

*سفارش‌های اخلاقی فقیه صالح/۵۳

پی دی افپرینت