به گزارش پایگاه تحلیلی تهذیب آنلاین(کلینیک روح درمانی)،آیت‌الله گرامی در شرح دعای بیست و نهمین روز ماه مبارک رمضان از ارزش توبه و نقش و آثار منفی تهمت به دیگران سخن گفته است.

* اللَّهُمَّ غَشِّنِی فِیهِ بِالرَّحْمَهِ وَ ارْزُقْنِی فِیهِ التَّوْفِیقَ وَ الْعِصْمَهَ وَ طَهِّرْ قَلْبِی مِنْ غَیَاهِبِ التُّهَمَهِ یَا رَحِیماً بِعِبَادِهِ الْمُؤْمِنِین‏. 

اى خدا، در این روز مرا به رحمت خود درپوشان و هم توفیق و حفظ از گناهان روزى فرما  و دلم را از تاریکی‌هاى شکوک و اوهام باطل، پاک دار، اى خداى مهربان بر اهل ایمان.

اللَّهُمَّ غَشِّنِی فِیهِ بِالرَّحْمَهِ

مرا با رحمت خود فراگیر کن که رحمتت همه وجود مرا بگیرد .

یأس از رحمت خدا ممنوع‏

یکی از آیات امید بخش قرآن آیه ۵۳ سوره زمر می‌باشد، خداوند متعال در این آیه می فرماید: «قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ‏»

بگو: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

«جوانى گریان، خدمت پیامبر «صلى الله علیه و آله» آمد و سخت ناراحت بود، مى‏گفت: از خشم خدا مى‏ترسم.

حضرت فرمود: شرک آورده‏اى؟!

گفت: نه.

فرمود: خون ناحق ریخته‏اى؟

عرض کرد: نه.

فرمود: خدا گناه تو را مى‏آمرزد هر قدر زیاد باشد.

عرض کرد: گناه من از آسمان و زمین و «عرش» و «کرسى» بزرگ‏تر است.

فرمود: گناهت از خدا هم بزرگ‏تر است؟!

عرض کرد: نه، خدا از همه چیز بزرگ‏تر است.

فرمود: برو (توبه کن) که خداى عظیم گناه عظیم را مى‏آمرزد.

بعد فرمود: بگو ببینم گناه تو چیست؟

عرض کرد: اى رسول خدا صلى الله علیه و آله از روى تو شرم دارم که بازگو کنم.

فرمود: آخر بگو، ببینم چه کرده‏اى؟!

عرض کرد: هفت سال نبش قبر مى‏کردم، و کفن‏هاى مردگان را برمى‏داشتم تا این که: روزى به هنگام نبش قبر، به جسد دخترى از «انصار» برخورد کردم، بعد از آن که او را برهنه کردم، دیو نفس در درونم به هیجان در آمد … (سپس ماجراى تجاوز خود را شرح داد).

هنگامى که سخنش به اینجا رسید، پیامبر «صلى الله علیه و آله» سخت برآشفته شده فرمودند: این فاسق را بیرون کنید، و رو به سوى او کرده اضافه نمود: تو چقدر به دوزخ نزدیکى؟!

جوان بیرون آمد، سخت گریه مى‏کرد، سر به بیابان گذاشت و عرض مى‏کرد: اى خداى محمّد «صلى الله علیه و آله»! اگر توبه مرا مى‏پذیرى، پیامبرت را از آن با خبر کن، و اگر نه آتشى از آسمان بفرست و مرا بسوزان و از عذاب آخرت برهان، اینجا بود که پیک وحى خدا بر پیامبر (ص) نازل شد و آیه «قُلْ یا عِبادِىَ الَّذِیْنَ اسْرَفُوا …» را بر آن حضرت خواند؛ تفسیر ابوالفتوح رازى»، ج نهم، ص ۴۱۲ ».

البته این گونه اشخاص که بار سنگین از گناه را به دوش مى‏کشند، مسئولیت سنگین‏ترى در مقام جبران از طریق اعمال صالح خود دارند.

وَ ارْزُقْنِی فِیهِ التَّوْفِیقَ وَ الْعِصْمَهَ

و توفیق عصمت بده که گناه نکنم و من را از گناهان حفظ کن. 

پرهیز از تهمت زدن

وَ طَهِّرْ قَلْبِی مِنْ غَیَاهِبِ التُّهَمَهِ

خدایا قلب من را از آلودگی های شک، پاکیزه کن ؛ از اتهام به دیگران و این‌که دیگران مرا نیز متهم کنند، یا این‌که من دیگران را متهم کنم، این‌که خود انسان به دیگری تهمت بزند، مشکل است.تهمت زدن به بی‌گناه از زشت‏ترین کارهایى است که اسلام آن را به شدت محکوم ساخته است.
از پیامبر اسلام «صلّى اللّه علیه و آله» نقل شده که فرمود: «کسى که به مرد یا زن با ایمان تهمت بزند و یا در باره او چیزى بگوید که در او نیست، خداوند در روز قیامت او را بر تلّى از آتش قرار مى‏دهد تا از مسؤولیت آن‌چه گفته است در آید». در حقیقت رواج این کار ناجوانمردانه در یک محیط، سبب به هم ریختن نظام و عدالت اجتماعى و آلوده شدن حق به باطل و گرفتار شدن بی‌گناه و تبرئه گنهکار و از میان رفتن اعتماد عمومى مى‏شود.

*حوزه